بشپړ غزل ↗

1. 1 بده ای دوست شرابی که خدایی است خدایی·نه در او رنج خماری نه در او خوف جدایی
2. 2 چو دهان نیست مکانش همه اجزاش دهانش·ز زمین نیست نباتش که سمایی است سمایی
3. 3 ببرد بو خبر آن کس که بود جان مقدس·نبود مرده که کرکس کندش مرده ربایی
4. 4 به دل طور درآید ز حجر نور برآید·چو شود موسی عمران ارنی گو به سقایی
5. 5 می لعل رمضانی ز قدح‌های نهانی·که به هر جات بگیرد تو ندانی که کجایی
6. 6 رمضان خسته خود را و دهان بسته خود را·تو مپندار کز آن می نکند روح فزایی