دیوان شمس› غزل ۲۸۵۵› بیت ۷ → مخکنۍ
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۸۵۵
- بهلم دگر نگویم که دریغ باشد ای جان بر کور یوسفی را حرکات و خودنمایی
G2855:7
ستاسو ژبه
په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:
ai-draft · gemini-2.5-pro
د دې بیت شرحه
لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:
بشپړ غزل ↗
- 1 هله ای دلی که خفته تو به زیر ظل مایی·شب و روز در نمازی به حقیقت و غزالی
- 2 مه بدر نور بارد سگ کوی بانگ دارد·ز برای بانگ هر سگ مگذار روشنایی
- 3 به نماز نان برسته جز نان دگر چه خواهد·دل همچو بحر باید که گهر کند گدایی
- 4 اگر آن میی که خوردی به سحر نبود گیرا·بستان میی که یابی ز تفش ز خود رهایی
- 5 به خدا به ذات پاکش که میی است کز حراکش·برهد تن از هلاکش به سعادت سمایی
- 6 بستان مکن ستیزه تو بدین حیات ریزه·که حیات کامل آمد ز ورای جان فزایی
- 7 بهلم دگر نگویم که دریغ باشد ای جان·بر کور یوسفی را حرکات و خودنمایی
ganjoor: sh2855 · public domain