بشپړ غزل ↗

1. 1 برو ای عشق که تا شحنه خوبان شده‌ای·توبه و توبه کنان را همه گردن زده‌ای
2. 2 کی شود با تو معول که چنین صاعقه‌ای·کی کند با تو حریفی که همه عربده‌ای
3. 3 نی زمین و نه فلک را قدم و طاقت توست·نه در این شش جهتی پس ز کجا آمده‌ای
4. 4 هشت جنت به تو عاشق تو چه زیبا رویی·هفت دوزخ ز تو لرزان تو چه آتشکده‌ای
5. 5 دوزخت گوید بگذر که مرا تاب تو نیست·جنت جنتی و دوزخ دوزخ بده‌ای
6. 6 چشم عشاق ز چشم خوش تو تردامن·فتنه و رهزن هر زاهد و هر زاهده‌ای
7. 7 بی تو در صومعه بودن به جز از سودا نیست·ز آنک تو زندگی صومعه و معبده‌ای
8. 8 دل ویران مرا داد ده ای قاضی عشق·که خراج از ده ویران دلم بستده‌ای
9. 9 ای دل ساده من داد ز کی می‌خواهی·خون مباح است بر عشق اگر زین رده‌ای
10. 10 داد عشاق ز اندازه جان بیرون است·تو در اندیشه و در وسوسه بیهده‌ای
11. 11 جز صفات ملکی نیست یقین محرم عشق·تو گرفتار صفات خر و دیو و دده‌ای
12. 12 بس کن و سحر مکن اول خود را برهان·که اسیر هوس جادویی و شعبده‌ای