بشپړ غزل ↗

1. 1 گر تو ما را به جفای صنمان ترسانی·شکم گرسنگان را تو به نان ترسانی
2. 2 و به دشنام بتم آیی و تهدید دهی·مردگان را بنشانی و به جان ترسانی
3. 3 ور به مجنون سقطی از لب لیلی آری·همچو مخمورکش از رطل گران ترسانی
4. 4 من که چون دیگ بر آتش ز تبش خشک لبم·گوش آنم کم از آن چرب زبان ترسانی
5. 5 گرگ هجران پی من کرد و مرا ننگ آورد·گرگ ترسد نه من ار تو به شبان ترسانی
6. 6 باده‌ای گر تو ز تلخی ویم بیم دهی·ساده‌ای گر مگسان را تو بخوان ترسانی
7. 7 پاکبازند و مقامر که در این جا جمعند·نیست تاجر که تو او را به زیان ترسانی
8. 8 چون خیالات لطیفند نه خونند و نه گوشت·که تو تیری بزنی یا به کمان ترسانی