دیوان شمس غزل ۲۹۱۴ بیت ۷ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۹۱۴

  1. حبس کن مر شیره را در خنب حق تا بجوشد وارهد از نیک و بی

G2914:7

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 ناگهان اندر دویدم پیش وی·بانگ برزد مست عشق او که هی
  2. 2 هیچ می‌دانی چه خون ریز است او؟·چون توی را زهره کی بوده‌ست کی؟
  3. 3 شکران در عشق او بگداختند·سربریده ناله کن مانند نی
  4. 4 پاک کن رگ‌های خود در عشق او·تا نبرد تیغ او پایت ز پی
  5. 5 بر گلستانش گدازان شو چو برف·تا برآرد صد بهار از ماه دی
  6. 6 یا درآ و نرم نرمک مرده شو·تا تو را گویند ای قیوم حی
  7. 7 حبس کن مر شیره را در خنب حق·تا بجوشد وارهد از نیک و بی
  8. 8 شمس تبریزی بیا در من نگر·تا ببینی مر مرا معدوم شی

ganjoor: sh2914 · public domain