بشپړ غزل ↗

1. 1 ای نوبهار خندان از لامکان رسیدی·چیزی بیار مانی از یار ما چه دیدی
2. 2 خندان و تازه رویی سرسبز و مشک بویی·همرنگ یار مایی یا رنگ از او خریدی
3. 3 ای فضل خوش چو جانی وز دیده‌ها نهانی·اندر اثر پدیدی در ذات ناپدیدی
4. 4 ای گل چرا نخندی کز هجر بازرستی·ای ابر چون نگریی کز یار خود بریدی
5. 5 ای گل چمن بیارا می‌خند آشکارا·زیرا سه ماه پنهان در خار می‌دویدی
6. 6 ای باغ خوش بپرور این نورسیدگان را·کاحوال آمدنشان از رعد می‌شنیدی
7. 7 ای باد شاخه‌ها را در رقص اندرآور·بر یاد آن که روزی بر وصل می‌وزیدی
8. 8 بنگر بدین درختان چون جمع نیکبختان·شادند ای بنفشه از غم چرا خمیدی
9. 9 سوسن به غنچه گوید هر چند بسته چشمی·چشمت گشاده گردد کز بخت در مزیدی