دیوان شمس غزل ۲۹۵۷ بیت ۷ → مخکنۍ

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۹۵۷

  1. تبریز شمس دین را از لطف لابه‌ای کن کز باغ بی‌زمانی در ما نگر زمانی

G2957:7

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 اندر شکست جان شد پیدا لطیف جانی·چون این جهان فروشد وا شد دگر جهانی
  2. 2 بازار زرگران بین کز نقد زر چه پر شد·گرچه ز زخم تیشه درهم شکست کانی
  3. 3 تا تو خمش نکردی اندیشه گرد نامد·وا شد دهان دل چون بربسته شد دهانی
  4. 4 چندین هزار خانه کی گشت از زمانه·تا در دل مهندس نقشش نشد نهانی
  5. 5 سری است زان نهانتر صد نقش از آن مصور·در خاطر مهندس و اندر دل فلانی
  6. 6 چون دل صفا پذیرد آن سر جهان بگیرد·وآنگه کسی نمیرد در دور لامکانی
  7. 7 تبریز شمس دین را از لطف لابه‌ای کن·کز باغ بی‌زمانی در ما نگر زمانی

ganjoor: sh2957 · public domain