بشپړ غزل ↗

1. 1 مطرب چو زخمه‌ها را بر تار می‌کشانی·این کاهلان ره را در کار می‌کشانی
2. 2 ای عشق چون درآیی در عالم جدایی·این بازماندگان را تا یار می‌کشانی
3. 3 کوری رهزنان را ایمن کنی جهان را·دزدان شهر دل را بر دار می‌کشانی
4. 4 مکار را ببینی کورش کنی به مکری·چون یار را ببینی در غار می‌کشانی
5. 5 بر تازیان چابک بندی تو زین زرین·پالانیان بد را در بار می‌کشانی
6. 6 سوداییان ما را هر لحظه می‌نوازی·بازاریان ما را بس زار می‌کشانی
7. 7 عشاق خارکش را گلزار می‌نمایی·خودکام گل طرب را در خار می‌کشانی
8. 8 آن کو در آتش آید راهش دهی به آبی·و آن کو دود به آبی در نار می‌کشانی
9. 9 موسی خاک رو را ره می‌دهی به عزت·فرعون بوش جو را در عار می‌کشانی
10. 10 این نعل بازگونه بی‌چون و بی‌چگونه·موسی عصاطلب را در مار می‌کشانی