بشپړ غزل ↗

1. 1 می‌زن سه‌تا که یک‌تا گشتم مکن دوتایی·یا پردهٔ رهاوی یا پردهٔ رهایی
2. 2 بی زیر و بی بَم تو ماییم در غم تو·در نای این نوا زن کافغان ز بی‌نوایی
3. 3 قولی که در عراق است درمان این فراق است·بی قول دلبری تو آخر بگو کجایی
4. 4 ای آشنای شاهان در پردهٔ سپاهان·بنواز جان ما را از راه آشنایی
5. 5 در جمع سست‌رایان رو زنگله‌سرایان·کاری ببر به پایان تا چند سست‌رایی
6. 6 از هر دو زیرافکند بندی بر این دلم بند·آن هر دو خود یکست و ما را دو می‌نمایی
7. 7 گر یار راست کاری ور قول راست داری·در راست قول برگو تا در حجاز آیی
8. 8 در پردهٔ حسینی عشاق را درآور·وز بوسلیک و مایه بنمای دلگشایی
9. 9 از تو دوگاه خواهند تو چارگاه برگو·تو شمع این سرایی ای خوش که می‌سرایی