بشپړ غزل ↗

1. 1 شاها بکش قطار که شهوار می‌کشی·دامان ما گرفته به گلزار می‌کشی
2. 2 قطار اشتران همه مستند و کف زنان·بویی ببرده‌اند که قطار می‌کشی
3. 3 هر اشتری میانه زنجیر می‌گزد·چون شهد و چون شکر که سوی یار می‌کشی
4. 4 آن چشم‌های مست به چشمت که ساقی است·گویند خوش بکش که به دیدار می‌کشی
5. 5 ما کشت تو بدیم درودی به داس عشق·کردی ز که جدا و به انبار می‌کشی
6. 6 سکسک بدیم و توسن و در راه صدق لنگ·رهوار از آن شدیم که رهوار می‌کشی
7. 7 هر چند سال‌ها ز چمن گل بچیده‌ایم·ناگه ز چشم بد به ره خار می‌کشی
8. 8 ما کی غلط کنیم به هر سو کشی بکش·هر سو کشی به عشرت بسیار می‌کشی
9. 9 شاهان کشند بنده بد را به انتقام·تو جانب کرامت و ایثار می‌کشی
10. 10 زین لطف مجرمان را گستاخ کرده‌ای·دزدان دار را خوش و بی‌دار می‌کشی
11. 11 هر تخمه و ملول همی‌گویدم خموش·تو کرده‌ای ستیزه به گفتار می‌کشی
12. 12 سختی کشان ز گردش این چرخ در غم اند·بر رغم جمله چرخه دوار می‌کشی
13. 13 ای شاه شمس مفخر تبریز نور حق·تو نور نور ندره به اقطار می‌کشی