بشپړ غزل ↗

1. 1 تا چند از فراق مرا کار بشکنی·زاریم نشنوی و مرا زار بشکنی
2. 2 دستم شکست دست فراقت ز کار و بار·دانستمی دگر به چه مقدار بشکنی
3. 3 هین شیشه باز هجر رسیدی به سنگلاخ·کاین شیشه‌ام تنک شد هشدار بشکنی
4. 4 زین سنگلاخ هجر سوی سبزه زار وصل·گر زوترک نرانی ناچار بشکنی
5. 5 خونم فسرده شد به دل اندر چو ناردانگ·خونش چنین دود چو دل نار بشکنی
6. 6 باری چو بشکنی دل پرحسرت مرا·در وصل روی دلبر عیار بشکنی
7. 7 مخدوم شمس دین که شهنشاه بینشی·کز یک نظر دو صد دل و دلدار بشکنی
8. 8 تبریز از تو فخر به اینت مسلم است·صد تاج را به ریشه دستار بشکنی