بشپړ غزل ↗

1. 1 چه باک دارد عاشق ز ننگ و بدنامی·که عشق سلطنت است و کمال و خودکامی
2. 2 پلنگ عشق چه ترسد ز رنگ و بوی جهان·نهنگ فقر چه ترسد ز دوزخ آشامی
3. 3 چگونه باشد عاشق ز مستی آن می·که جام نیز ز تیزیش گم کند جامی
4. 4 چه جای خاک که بر کوه جرعه‌ای برریخت·هزار عربده آورد و شورش و خامی
5. 5 تو جام عشق چه دانی چو شیشه دل باشی·تو دام عشق چه دانی چو مرغ این دامی
6. 6 ز صاف بحر نگویم اگر کفش بینی·مثال زیبق بر هیچ کف نیارامی
7. 7 ملول و تیره شدی مر صفاش را چه گنه·نبات را چه جنایت چو سرکه آشامی
8. 8 که خاک بر سر سرکا و مرد سرکه فروش·که شهد صاف ننوشد ز تیره ایامی
9. 9 به من نگر که در این بزم کمترین عامم·ز بیخودی نشناسم ز خاص تا عامی