دیوان شمس غزل ۳۰۹۱ بیت ۲ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۰۹۱

  1. خدا ندانی خود را و خاص بنده شوی خدای را تو ببینی به رغم معتزلی

G3091:2

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 اگر دمی بگذاری هوا و نااهلی·ببینی آنچ نبی دید و آنچ دید ولی
  2. 2 خدا ندانی خود را و خاص بنده شوی·خدای را تو ببینی به رغم معتزلی
  3. 3 اگر تو رند تمامی ز احمقان بگریز·گشا دو چشم دلت را به نور لم یزلی
  4. 4 مگوی عیب کسان را به غیب دان بنگر·زبان ز جهل بدوز و دگر مکن دغلی
  5. 5 وضو ز اشک بساز و نماز کن به نیاز·خراب و مست شو ای جان ز باده ازلی
  6. 6 برآر نعره ارنی به طور موسی وار·بزن تو گردن کافر غزا بکن چو علی
  7. 7 دکان قند طلب کن ز شمس تبریزی·تو مرد سرکه فروشی چه لایق عسلی

ganjoor: sh3091 · public domain