بشپړ غزل ↗

1. 1 تو جان مایی، ماه سمایی·فارغ ز جمله اندیشهایی
2. 2 جویی ز فکرت، داروی علت·فکرست اصل علت فزایی
3. 3 فکرت برون کن، حیرت فزون کن·نی مرد فکری مرد صفایی
4. 4 فکرت درین ره شد ژاژ خایی·مجنون شو ای جان، عاقل چرایی؟!
5. 5 بد نام مجنون رست از کشاکش·باهوش کرمی، مست اژدهایی
6. 6 کرم بریشم، اندیشه دارد·زیرا که جوید صنعت نمایی
7. 7 صنعت نماید، چیزی بزاید·از خود برآید زان خیره‌رایی
8. 8 صنعت رها کن، صانع بس استت·شاهد همو بس، کم ده گوایی
9. 9 او نیستها را دادست هستی·او قلبها را بخشد روایی
10. 10 داد او فلک را دوران دایم·نامد زیانش بی‌دست و پایی
11. 11 خامش! برآن باش که پر نگویی·هرچند با خود بر می‌نیایی