بشپړ غزل ↗

1. 1 حکم نو کن که شاه دورانی·سکه تازه زن که سلطانی
2. 2 حکم مطلق تو راست در عالم·حاکمان قالب‌اند و تو جانی
3. 3 آن چه شاهان به خواب می‌جستند·چون مسلم شدت به آسانی
4. 4 همه مرغان چو دانه چین تواند·تو همایی میان مرغانی
5. 5 بر سر آمد رواق دولت تو·ز آن که تو صاف صاف انسانی
6. 6 برتر آید ز جان ملک و ملک·گر دهی دل به روح حیوانی
7. 7 شرط‌ها را ز عاشقان برگیر·که تو احوال شان همی‌دانی
8. 8 دام‌ها را ز راه شان بردار·خواه تقدیر و خواه شیطانی
9. 9 تا شوم سرخ رو در این دعوی·که تو چون حق لطیف فرمانی
10. 10 شمس تبریز رحمت صرفی·ز آن که سر صفات رحمانی