بشپړ غزل ↗

1. 1 ای دلزار محنت و بلا داری·بر خدا اعتمادها داری
2. 2 اینچنین حضرتی و تو نومید؟·مکن ای دل، اگر خدا داری
3. 3 رخت اندیشه می‌کشی هرجا·بنگر آخر، جز او کرا داری؟
4. 4 لطفهایی که کرد چندین گاه·یاد آور اگر وفاداری
5. 5 چشم سر داد و چشم سر ایزد·چشم جای دگر چرا داری؟!
6. 6 عمر ضایع مکن، که عمر گذشت·زرگری کن، که کیمیا داری
7. 7 هر سحر مر ترا ندا آید·سو ما آ، که داغ ما داری
8. 8 پیش ازین تن تو جان پاک بدی·چند خود را ازان جدا داری؟!
9. 9 جان پاکی، میان خاک سیاه·من نگویم، تو خود روا داری؟!
10. 10 خویشتن را تو از قبا بشناس·که ازین آب و گل قبا داری
11. 11 می‌روی هر شب از قبا بیرون·که جز این دست، دست و پا داری
12. 12 بس بود، این قدر بدان گفتم·که درین کوچه آشنا داری