دیوان شمس غزل ۳۱۵۳ بیت ۷ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۱۵۳

  1. تا که پیوسته در امان باشی چون بدار الامانش پیوستی

G3153:7

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 ز اول بامداد سر مستی·ورنه دستار کژ چرا بستی؟!
  2. 2 به خدا دوش تا سحر همه شب·باده بی‌صرفه، صرف خوردستی
  3. 3 در رخ و رنگ و چشم تو پیداست·که ازان بازی و ازان دستی
  4. 4 نانچ خوردی بده به مخموران·ای ولی نعمت همه هستی
  5. 5 شیر امروز در شکار آمد·لرزه در که فتاد در پستی
  6. 6 بدویدن ازو نخواهی رست·سر بند عاشقانه و رستی
  7. 7 تا که پیوسته در امان باشی·چون بدار الامانش پیوستی
  8. 8 شصت فرسنگ از سخن بگریز·که ز دام سخن درین شستی

ganjoor: sh3153 · public domain