دیوان شمس› غزل ۳۱۵۸› بیت ۷ → مخکنۍ
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۱۵۸
- باده ده، باده خواهمان کردی که حرامست با تو هشیاری
G3158:7
ستاسو ژبه
په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:
ai-draft · gemini-2.5-pro
د دې بیت شرحه
لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:
بشپړ غزل ↗
- 1 رو، مسلم تراست بیکاری·چونک اندر عنایت یاری
- 2 نقش را کار نیست پیش قلم·آن قلم را چه حاجت از یاری؟
- 3 همچو بت باش پیش آن بتگر·که همه نقش و رنگ ازو داری
- 4 گر بپرسد، چه صورتت باید؟·گو: « همان صورتی که بنگاری »
- 5 گر مرا تن کنی، تو جان منی·ور مرا دل کنی، تو دلداری
- 6 لطف گل، خار را تو میبخشی·چه کند شاخ خار، جز خاری؟
- 7 باده ده، باده خواهمان کردی·که حرامست با تو هشیاری
ganjoor: sh3158 · public domain