بشپړ غزل ↗

1. 1 کردم با کان گهر آشتی·کردم با قرص قمر آشتی
2. 2 خمرهٔ سرکه ز شکر صلح خواست·شکر که پذرفت شکر آشتی
3. 3 آشتی و جنگ ز جذبهٔ حق است·نیست ز دُم، هست ز سر آشتی
4. 4 رفت مسیحا به فلک ناگهان·با ملکان کرد بشر آشتی
5. 5 ای فلک لطف، مسیح توم·گر بکنی بار دگر آشتی
6. 6 جذبهٔ او داد عدم را وجود·کرده بدان پیه نظر آشتی
7. 7 شاه مرا میل چو در آشتیست·کرد در افلاک اثر آشتی
8. 8 گشت فلک دایهٔ این خاکدان·ثور و اسد آمد در آشتی
9. 9 صلح درآ، این قدر آخر بدانک·کرد کنون جبر و قدر آشتی
10. 10 بس کن کین صبح مرا، دایمست·نیست مرا بهر سپر آشتی