دیوان شمس غزل ۳۳۷ بیت ۴ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۳۷

  1. تو چشم آتشین در خواب می‌کن که ما را چشم و دل باری کباب است

G337:4

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 ببستی چشم یعنی وقت خواب است·نه خوابست آن حریفان را جواب است
  2. 2 تو می‌دانی که ما چندان نپاییم·ولیکن چشم مستت را شتاب است
  3. 3 جفا می‌کن جفاات جمله لطف است·خطا می‌کن خطای تو صواب است
  4. 4 تو چشم آتشین در خواب می‌کن·که ما را چشم و دل باری کباب است
  5. 5 بسی سرها ربوده چشم ساقی·به شمشیری که آن یک قطره آب است
  6. 6 یکی گوید که این از عشق ساقیست·یکی گوید که این فعل شراب است
  7. 7 می و ساقی چه باشد نیست جز حق·خدا داند که این عشق از چه باب است

ganjoor: sh337 · public domain