غزل شمارهٔ ۳۳۹

✦ د دې غزل ټوله مانا

هر بیت یې پرانیزئ — خپله پاڼه لري: مانا، شرحه، سخت لغات.

1. G339:1 سماع آرام جان زندگان‌ستکسی داند که او را جانِ جان‌ست
2. G339:2 کسی خواهد که او بیدار گرددکه او خفته میان بوستان‌ست
3. G339:3 ولیک آن کاو به زندان خفته باشداگر بیدار گردد در زیان‌ست
4. G339:4 سماع آن جا بکن کآن جا عروسی‌ستنه در ماتم که آن جای فغان‌ست
5. G339:5 کسی کاو جوهر خود را ندیده‌ستکسی کآن ماه از چشمش نهان‌ست
6. G339:6 چنین کس را سماع و دف چه باید‌؟سماع از بهر وصل دلستان‌ست
7. G339:7 کسانی را که روشان سوی قبله‌ستسماع این جهان و آن جهان‌ست
8. G339:8 خصوصاً حلقه‌ای کاندر سماعندهمی گردند و کعبه در میان‌ست
9. G339:9 اگر کآن شکر خواهی همان جاستور انگشت شکر خود رایگان‌ست

ganjoor: sh339 · public domain