بشپړ غزل ↗

1. 1 سماع آرام جان زندگان‌ست·کسی داند که او را جانِ جان‌ست
2. 2 کسی خواهد که او بیدار گردد·که او خفته میان بوستان‌ست
3. 3 ولیک آن کاو به زندان خفته باشد·اگر بیدار گردد در زیان‌ست
4. 4 سماع آن جا بکن کآن جا عروسی‌ست·نه در ماتم که آن جای فغان‌ست
5. 5 کسی کاو جوهر خود را ندیده‌ست·کسی کآن ماه از چشمش نهان‌ست
6. 6 چنین کس را سماع و دف چه باید‌؟·سماع از بهر وصل دلستان‌ست
7. 7 کسانی را که روشان سوی قبله‌ست·سماع این جهان و آن جهان‌ست
8. 8 خصوصاً حلقه‌ای کاندر سماعند·همی گردند و کعبه در میان‌ست
9. 9 اگر کآن شکر خواهی همان جاست·ور انگشت شکر خود رایگان‌ست