دیوان شمس غزل ۳۴۰ بیت ۲ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۴۰

  1. بسوز ای دل در این برق و مزن دم که عقلم ابر سوداوش گرفته‌ست

G340:2

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 دگربار این دلم آتش گرفته‌ست·رها کن تا بگیرد خوش گرفته‌ست
  2. 2 بسوز ای دل در این برق و مزن دم·که عقلم ابر سوداوش گرفته‌ست
  3. 3 دگربار این دلم خوابی بدیده‌ست·که خون دل همه مفرش گرفته‌ست
  4. 4 چو سایه کل فنا گردم ازیرا·جهان خورشید لشکرکش گرفته‌ست
  5. 5 دلم هر شب به دزدی و خیانت·ز لعل یار سلطان وش گرفته‌ست
  6. 6 کجا پنهان شود دزدی دزدی·که مال خصم زیر کش گرفته‌ست
  7. 7 بسی جان که همی‌پرد ز قالب·ولی پایش حریف کش گرفته‌ست
  8. 8 ز ذوق زخم تیرش این دل من·به دندان گوشه ترکش گرفته‌ست

ganjoor: sh340 · public domain