دیوان شمس غزل ۳۵۷ بیت ۳ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۵۷

  1. بلادری‌ست در عالم نهانی که بر ما گنج و بر بیگانه مارست

G357:3

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 چو آن کان کرم ما را شکارست·به هر دم هدیه ما را ده هزارست
  2. 2 که ما را نردبان زرین و سیمین·نهد چون قصد ما بر بام یارست
  3. 3 بلادری‌ست در عالم نهانی·که بر ما گنج و بر بیگانه مارست
  4. 4 به پیش ما خزینه سیم مشمر·که ما را زر و سیم بی‌شمارست
  5. 5 ز پروانه اگر این افترا بود·دو صد چندین ز دست شهریارست

ganjoor: sh357 · public domain