دیوان شمس غزل ۳۶۱ بیت ۴ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۶۱

  1. اگر دریا درافتی ای منافق ز زشتی کی خورد مار و نهنگت

G361:4

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 اگر حوا بدانستی ز رنگت·سترون ساختی خود را ز ننگت
  2. 2 سیاهی جانت ار محسوس گشتی·همه عالم شدی زنگی ز زنگت
  3. 3 تو آن ماری که سنگ از تو دریغ است·سرت را کس نکوبد جز به سنگت
  4. 4 اگر دریا درافتی ای منافق·ز زشتی کی خورد مار و نهنگت
  5. 5 مرا گویی که از معنی نظر کن·رها کن صورت نقش و پلنگت
  6. 6 چه گویم با تو ای نقش مزور·چه معنی گنجد اندر جان تنگت
  7. 7 هوای شمس تبریزی چو قدس است·تو آن خوکی که نپذیرد فرنگت

ganjoor: sh361 · public domain