بشپړ غزل ↗

1. 1 من سر نخورم که سر گران‌ست·پاچه نخورم که استخوان‌ست
2. 2 من سر نخوهم که باکلاهند·من زر نخوهم که بازخواهند
3. 3 بالا نپرم نه لک لکم من·کس را نگزم که نی سگم من
4. 4 ترشی نکنم نه سرکه‌ام من·پرنم نشوم نه برکه‌ام من
5. 5 دستار مرا گرو نهادی·یک کوزه مثلثم ندادی
6. 6 سالار دهی و خواجه ده·آن باده که گفته‌ای به من ده
7. 7 من عشق خورم که خوشگوارست·ذوق دهنست و نشو جان‌ست
8. 8 خوردم ز ثرید و پاچه یک چند·از پاچه سر مرا زیانست