دیوان شمس غزل ۳۷۷ بیت ۵ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۷۷

  1. اما صدفی که دُر ندارد در جُستن دُرش معبری هست

G377:5

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 آن را که در آخرش خری هست·او را به طواف رهبری هست
  2. 2 بازار جهان به کسب برپاست·زین در همه خارش و گری هست
  3. 3 تا خارششان همی‌کشاند·هر جای که شور یا شری هست
  4. 4 در یم صدفی قرار گیرد·کاو را به درونه گوهری هست
  5. 5 اما صدفی که دُر ندارد·در جُستن دُرش معبری هست
  6. 6 گه در یم و گاه سوی ساحل·در جُستن قطره‌اش سری هست
  7. 7 خاموش و طمع مکن سکینه·آن راست سکون که مخبری هست

ganjoor: sh377 · public domain