دیوان شمس غزل ۴۱۷ بیت ۳ → مخکنۍ

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۴۱۷

  1. خرج بی‌دخل خدایی است ز دنیا مطلب هر که را هست زهی بخت ندانم که که راست

G417:3

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 من پری زاده‌ام و خواب ندانم که کجاست·چونک شب گشت نخسپند که شب نوبت ماست
  2. 2 چون دماغ است و سر استت مکن استیزه بخسب·دخل و خرج است چنین شیوه و تدبیر سزاست
  3. 3 خرج بی‌دخل خدایی است ز دنیا مطلب·هر که را هست زهی بخت ندانم که که راست

ganjoor: sh417 · public domain