غزل شمارهٔ ۴۳۷

✦ د دې غزل ټوله مانا

هر بیت یې پرانیزئ — خپله پاڼه لري: مانا، شرحه، سخت لغات.

1. G437:1 هر جور که‌ز تو آید بر خود نهم غرامتجرم تو را و خود را بر خود نهم تمامت
2. G437:2 ای ماه‌روی از تو صد جور اگر بیایدتن را بود چو خَلعت جان را بود سلامت
3. G437:3 هر کس ز جمله عالم از تو نصیب دارندعشق تو شد نصیبم احسنت ای کرامت
4. G437:4 گه جام مست گردد از لذت می توگه می به جوش آید از چاشنی جامت
5. G437:5 معنی به سجده آید چون صورت تو بیندهر حرف رقص آرد چون بشنود کلامت
6. G437:6 عاشق چو مَست‌تر شد بر وی ملامت آیدزیرا که نُقل این می نبود به جز ملامت

ganjoor: sh437 · public domain