دیوان شمس› غزل ۴۳۷› بیت ۶ → مخکنۍ
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۴۳۷
- عاشق چو مَستتر شد بر وی ملامت آید زیرا که نُقل این می نبود به جز ملامت
G437:6
ستاسو ژبه
په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:
ai-draft · gemini-2.5-pro
د دې بیت شرحه
لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:
بشپړ غزل ↗
- 1 هر جور کهز تو آید بر خود نهم غرامت·جرم تو را و خود را بر خود نهم تمامت
- 2 ای ماهروی از تو صد جور اگر بیاید·تن را بود چو خَلعت جان را بود سلامت
- 3 هر کس ز جمله عالم از تو نصیب دارند·عشق تو شد نصیبم احسنت ای کرامت
- 4 گه جام مست گردد از لذت می تو·گه می به جوش آید از چاشنی جامت
- 5 معنی به سجده آید چون صورت تو بیند·هر حرف رقص آرد چون بشنود کلامت
- 6 عاشق چو مَستتر شد بر وی ملامت آید·زیرا که نُقل این می نبود به جز ملامت
ganjoor: sh437 · public domain