بشپړ غزل ↗

1. 1 ز آفتاب سعادت مرا شراباتست·که ذره‌های تنم حلقه خراباتست
2. 2 صلای چهره خورشید ما که فردوسست·صلای سایه زلفین او که جناتست
3. 3 به آسمان و زمین لطف ایتیا فرمود·که آسمان و زمین مست آن مراعاتست
4. 4 ز هست و نیست برون‌ست تختگاه ملک·هزار ساله از آن سوی نفی و اثباتست
5. 5 هزار در ز صفا اندرون دل بازست·شتاب کن که ز تأخیرها بس آفاتست
6. 6 حیات‌های حیات آفرین بود آن جا·از آنک شاه حقایق نه شاه شهماتست
7. 7 ز نردبان درون هر نفس به معراجند·پیاله‌های پر از خون نگر که آیاتست
8. 8 در آن هوا که خداوند شمس تبریزیست·نه لاف چرخه چرخ‌ست و نی سماواتست