بشپړ غزل ↗

1. 1 چو عید و چون عرفه عارفان این عرفات·به هر که قدر تو دانست می‌دهند برات
2. 2 هلال‌وار ز راه دراز می‌آیند·برای کار‌گزاری ز قاضی‌الحاجات
3. 3 به مفلسان که ز بازار‌‌شان نصیبی نیست·ز مخزن زر سلطان همی‌کشند زکات
4. 4 پی گشادن در‌های بسته می‌آیند·گرفته زیر بغل‌ها کلید‌های نجات
5. 5 به دست هر جان زنبیل زفت می‌آید·شنیده بانگ تعالو لتأخذوا الصدقات
6. 6 بیا بیا گذری کن ببین زکات ملک·به طور موسی عمران و غلغل میقات
7. 7 دریده پهلوی همیان از آن زر بسیار·دریده قوصره‌هاشان ز بار قند و نبات
8. 8 ز خرمن دو جهان مور خود چه تاند برد·خمش کن و بنشین دور و می‌شنو صلوات