دیوان شمس غزل ۵۱۸ بیت ۲ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۵۱۸

  1. مدت یدها الی رحیق و النفس بنوره استنارت

G518:2

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 نفسی بهوی الحبیب فارت·لما رات الکوس دارت
  2. 2 مدت یدها الی رحیق·و النفس بنوره استنارت
  3. 3 لما شربته نفس و ترا·خفت و تصاعدت و طارت
  4. 4 لاقت قمرا اذا تجلی·الشمس من الحیا توارت
  5. 5 جادت بالروح حین لاقت·لا التفتت و لا استشارت

ganjoor: sh518 · public domain