بشپړ غزل ↗

1. 1 عشق تو آورد قدح پر ز بلاها·گفتم می می‌نخورم پیش تو شاها
2. 2 داد می معرفتش آن شکرستان·مست شدم برد مرا تا به کجاها
3. 3 از طرفی روح امین آمد پنهان·پیش دویدم که ببین کار و کیاها
4. 4 گفتم ای سر خدا روی نهان کن·شکر خدا کرد و ثنا گفت دعاها
5. 5 گفتم خود آن نشود عاشق پنهان·چیست که آن پرده شود پیش صفاها
6. 6 عشق چو خون خواره شود وای از او وای·کوه احد پاره شود خاصه چو ماها
7. 7 شاد دمی کان شه من آید خندان·باز گشاید به کرم بند قباها
8. 8 گوید افسرده شدی بی‌نظر ما·پیشتر آ تا بزند بر تو هواها
9. 9 گویم کان لطف تو کو ای همه خوبی·بنده خود را بنما بندگشاها
10. 10 گوید نی تازه شوی هیچ مخور غم·تازه‌تر از نرگس و گل وقت صباها
11. 11 گویم ای داده دوا هر دو جهان را·نیست مرا جز لب تو جان دواها
12. 12 میوه هر شاخ و شجر هست گوایش·روی چو زر و اشک مرا هست گواها