بشپړ غزل ↗

1. 1 دل من چون صدف باشد‌، خیال دوست دُر باشد·کنون من هم نمی‌گنجم‌، کز او این خانه پر باشد
2. 2 ز شیرینی‌ حدیثش‌ شب‌، شکافیده‌ست جان را لب·عجب دارم که می‌گوید‌؟ حدیث حق مر باشد
3. 3 غذاها از برون آید‌، غذای عاشق از باطن·برآرد از خود و خاید‌، که عاشق چون شتر باشد
4. 4 سبک‌رو همچو پریان شو‌، ز جسم خویش عریان شو·مسلّم نیست عریانی‌، مر آن کس را که عُر باشد
5. 5 صلاح الدین به صید آمد همه شیران بود صیدش·غلام او کسی باشد‌، که از دو کون حر باشد