غزل شمارهٔ ۶۰۶

✦ د دې غزل ټوله مانا

هر بیت یې پرانیزئ — خپله پاڼه لري: مانا، شرحه، سخت لغات.

1. G606:1 با تلخی معزولی میری بنمی ارزدیک روز همی‌خندد صد سال همی‌لرزد
2. G606:2 خربندگی و آنگه از بهر خر مردهبهر گل پژمرده با خار همی‌سازد
3. G606:3 زنهار نخندی تو تا اوت نخنداندزیرا که همه خنده زین خنده همی‌خیزد
4. G606:4 ای روی ترش بنگر آن را که ترش کردتتا او شکری شیرین در سرکه درآمیزد
5. G606:5 ای خسته افتاده بنگر که که افکندتچون درنگری او را هم اوت برانگیزد
6. G606:6 گر زانک سگی خسبد بر خاک سر کویششیر از حذر آن سگ بگدازد و بگریزد

ganjoor: sh606 · public domain