بشپړ غزل ↗

1. 1 با تلخی معزولی میری بنمی ارزد·یک روز همی‌خندد صد سال همی‌لرزد
2. 2 خربندگی و آنگه از بهر خر مرده·بهر گل پژمرده با خار همی‌سازد
3. 3 زنهار نخندی تو تا اوت نخنداند·زیرا که همه خنده زین خنده همی‌خیزد
4. 4 ای روی ترش بنگر آن را که ترش کردت·تا او شکری شیرین در سرکه درآمیزد
5. 5 ای خسته افتاده بنگر که که افکندت·چون درنگری او را هم اوت برانگیزد
6. 6 گر زانک سگی خسبد بر خاک سر کویش·شیر از حذر آن سگ بگدازد و بگریزد