بشپړ غزل ↗

1. 1 آن صبح سعادت‌ها چون نورفشان آید·آن گاه خروس جان در بانگ و فغان آید
2. 2 خور نور درخشاند پس نور برافشاند·تن گرد چو بنشاند جانان بر جان آید
3. 3 مسکین دل آواره آن گمشده یک باره·چون بشنود این چاره خوش رقص کنان آید
4. 4 جان به قدم رفته در کتم عدم رفته·با قد به خم رفته در حین به میان آید
5. 5 دل مریم آبستن یک شیوه کند با من·عیسی دوروزه تن درگفت زبان آید
6. 6 دل نور جهان باشد جان در لمعان باشد·این رقص کنان باشد آن دست زنان آید
7. 7 شمس الحق تبریزی هر جا که کنی مقدم·آن جا و مکان در دم بی‌جا و مکان باشد