بشپړ غزل ↗

1. 1 گر ماه شب افروزان روپوش روا دارد·گیرم که بپوشد رو بو را چه دوا دارد
2. 2 گر نیز بپوشد رو ور نیز ببرد بو·از خنبش روحانی صد گونه گوا دارد
3. 3 آن مه چو گریزانه آید سپس خانه·لیکن دل دیوانه صد گونه دغا دارد
4. 4 غم گرچه بود دشمن گو  بد سر او با من·با مرغ دلم گوید کو دام کجا دارد