بشپړ غزل ↗

1. 1 بر چرخ سحرگاه یکی ماه عیان شد·از چرخ فرود آمد و در ما نگران شد
2. 2 چون باز که برباید مرغی به گه صید·بربود مرا آن مه و بر چرخ دوان شد
3. 3 در خود چو نظر کردم خود را بندیدم·زیرا که در آن مه تنم از لطف چو جان شد
4. 4 در جان چو سفر کردم جز ماه ندیدم·تا سر تجلّی ازل جمله بیان شد
5. 5 نُه چرخ فلک جمله در آن ماه فروشد·کشتی وجودم همه در بحر نهان شد
6. 6 آن بحر بزد موج و خرد باز برآمد·و آوازه درافکند چنین گشت و چنان شد
7. 7 آن بحر کفی کرد و به هر پاره از آن کف·نقشی ز فلان آمد و جسمی ز فلان شد
8. 8 هر پاره کف جسم کز آن بحر نشان یافت·در حال گدازید و در آن بحر روان شد
9. 9 بی دولت مخدومی شمس‌الحق تبریز·نی ماه توان دیدن و نی بحر توان شد