بشپړ غزل ↗

1. 1 آن سرخ قبایی که چو مه پار برآمد·امسال در این خرقه زنگار برآمد
2. 2 آن ترک که آن سال به یغماش بدیدی·آنست که امسال عرب وار برآمد
3. 3 آن یار همانست اگر جامه دگر شد·آن جامه بدل کرد و دگربار برآمد
4. 4 آن باده همانست اگر شیشه بدل شد·بنگر که چه خوش بر سر خمار برآمد
5. 5 شب رفت حریفان صبوحی به کجایید·کان مشعله از روزن اسرار برآمد
6. 6 رومی پنهان گشت چو دوران حبش دید·امروز در این لشکر جرار برآمد
7. 7 شمس الحق تبریز رسیدست بگویید·کز چرخ صفا آن مه انوار برآمد