بشپړ غزل ↗

1. 1 چو شب شد جملگان در خواب رفتند·همه چون ماهیان در آب رفتند
2. 2 دو چشم عاشقان بیدار تا روز·همه شب سوی آن محراب رفتند
3. 3 چو ایشان را حریف از اندرونست·چه غم دارند اگر اصحاب رفتند
4. 4 همه در غصه و در تاب و عشاق·به سوی طره پرتاب رفتند
5. 5 همه اندر غم اسباب و ایشان·قلنداروار بی‌اسباب رفتند
6. 6 که یابد گرد ایشان را که ایشان·چو برق و باد سخت اشتاب رفتند
7. 7 تو چون دلوی بر بن دولاب می‌گرد·که ایشان برتر از دولاب رفتند
8. 8 ببین آن‌ها که بند سیم بودند·درون خاک چون سیماب رفتند
9. 9 ببین آن‌ها که سیمین بر گزیدند·به روی سرخ چون عناب رفتند