بشپړ غزل ↗

1. 1 ز رویت دسته گل می‌توان کرد·ز زلفت شاخ سنبل می‌توان کرد
2. 2 ز قد پرخم من در ره عشق·بر آب چشم من پل می‌توان کرد
3. 3 ز اشک خون همچون اطلس من·براق عشق را جل می‌توان کرد
4. 4 ز هر حلقه از آن زلفین پربند·پر گردن کشان غل می‌توان کرد
5. 5 تو دریایی و من یک قطره ای جان·ولیکن جزو را کل می‌توان کرد
6. 6 دلم صدپاره شد هر پاره نالان·که از هر پاره بلبل می‌توان کرد
7. 7 تو قاف قندی و من لام لب تلخ·ز قاف و لام ما قل می‌توان کرد
8. 8 مرا همشیره است اندیشه تو·از این شیره بسی مل می‌توان کرد
9. 9 رهی دورست و جان من پیاده·ولی دل را چو دلدل می‌توان کرد
10. 10 خمش کن زان که بی‌گفت زبانی·جهان پربانگ و غلغل می‌توان کرد