بشپړ غزل ↗

1. 1 برخیز که ساقی اندر آمد·وآن جان هزار دلبر آمد
2. 2 آمد می ناب وز پی نُقل·بادام و نبات و شکر آمد
3. 3 آن جان و جهان رسید و از وی·صد جان جهان مصور آمد
4. 4 مُشک آمد پیش طرهٔ او·کآن طره ز حسن بر سر آمد
5. 5 زد حلقهٔ مشک فام و می‌گفت·«بگشای که بنده عنبر آمد»
6. 6 از تابش لعل او چه گویم؟·کز لعل و عقیق برتر آمد
7. 7 زان سنبل ابروش حیاتم·با برگ و لطیف و اخضر آمد
8. 8 در ده می خام و بین که ما را·در مجلس خام دیگر آمد
9. 9 آن رائت سرخ کز نهیبش·اسپاه فرج مظفر آمد
10. 10 هر کار که بسته گشت و مشکل·آن کار بِدو میسر آمد
11. 11 می ده که سر سخن ندارم·زیرا که سخن چو لنگر آمد