غزل شمارهٔ ۷۱۲

✦ د دې غزل ټوله مانا

هر بیت یې پرانیزئ — خپله پاڼه لري: مانا، شرحه، سخت لغات.

1. G712:1 خوش باش که هر که راز داندداند که خوشی، خوشی کشاند
2. G712:2 شیرین چو شکر تو باش شاکرشاکر هر دم شِکر ستاند
3. G712:3 شُکر از شِکرست آستین‌پرتا بر سر شاکران فشاند
4. G712:4 تلخش چو بنوشی و بخندیدر ذات تو تلخیی نماند
5. G712:5 گویی که چگونه‌ام؟ خوشم منگویم ترشم دلت بماند
6. G712:6 گوید که نهان مکن ولیکندر گوشم گو که کس نداند
7. G712:7 در گوش تو حلقهٔ وفا نیستگوش تو به گوش‌ها رساند

ganjoor: sh712 · public domain