بشپړ غزل ↗

1. 1 آن کس که به بندگیت آید·با او تو چنین کنی نشاید
2. 2 ای روی تو خوب و خوی تو خوش·چون تو گهری فلک نزاید
3. 3 روی تو و خوی تو لطیفست·سر دل تو لطیف باید
4. 4 آن شخص که مردنیست فردا·امروز چرا جفا نماید
5. 5 چیزی که به خود نمی‌پسندد·آن بر دگری چه آزماید
6. 6 از خشم مخای هیچ کس را·تا خشم خدا تو را نخاید
7. 7 برخیز ز قصد خون خلقان·تا بر سر تو فرونیاید
8. 8 آن گاه قضا ز تو بگردد·کان وسوسه در دلت نیاید
9. 9 ای گفته که مردم این چه مردیست·کابلیس تو را چنین بگاید