بشپړ غزل ↗

1. 1 ای اهل صبوح در چه کارید·شب می‌گذرد روا مدارید
2. 2 ماننده آفتاب رخشان·از جام صبوح سر برآرید
3. 3 ای شب شمران اگر شمار‌ست·باری شب زلف او شمارید
4. 4 زخمی که زده‌ست وانمایید·گر پنجهٔ شیر را شکارید
5. 5 در خواب شوید ای ملولان·وین خلوت را به ما سپارید
6. 6 می‌آید آن نگار امشب·چون منتظران آن نگارید
7. 7 زان روی که شمس دین تبریز·داند که شما در انتظارید