دیوان شمس› غزل ۷۳۷› بیت ۸ → مخکنۍ

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۷۳۷

  1. ای خنک جانی که لطف شمس تبریزی بیافت برگذشت از نه فلک بر لامکان باشنده شد

G737:8

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 نام آن کس بَر که مرده از جمالش زنده شد·گریه‌های جمله عالم در وصالش خنده شد
  2. 2 یاد آن کس کن که چون خوبی او رویی نمود·حسن‌های جمله عالم حُسن او را بنده شد
  3. 3 جمله آب زندگانی زیر تختش می‌رود·هر کی خورد از آب جویش تا ابد پاینده شد
  4. 4 یک شبی خورشید پایهٔ تخت او را بوسه داد·لاجرم بر چرخ گردون تا ابد تابنده شد
  5. 5 زندگیِ عاشقانش جمله در افکندگی‌ست·خاک طامع بهر این در زیر پا افکنده شد
  6. 6 آهوان را بوی مشک از طره‌اش بر ناف زد·تا مشام شیر صید مرج‌ها غرنده شد
  7. 7 بال و پر وهم عاشق ز‌آتش دل چون بسوخت·همچو خورشید و قمر بی‌بال و پر پرنده شد
  8. 8 ای خنک جانی که لطف شمس تبریزی بیافت·برگذشت از نه فلک بر لامکان باشنده شد

ganjoor: sh737 · public domain