بشپړ غزل ↗

1. 1 چه توقفست زین پس همه کاروان روان شد·نگرد شتر به اشتر که بیا که ساربان شد
2. 2 ز چپ و ز راست بنگر به قطارهای بی‌مر·پی روز همچو سایه به طریق آسمان شد
3. 3 نه ز لامکان رسیدی همه چیز از آن کشیدی·دل تو چرا نداند به خوشی به لامکان شد
4. 4 همه روز لعب کردی غم خانه خود نخوردی·سوی خانه باید اکنون دژم و کشان کشان شد
5. 5 تو بخند خنده اولی که روان شوی به مولی·کرمش روا ندارد به کریم بدگمان شد