بشپړ غزل ↗

1. 1 به میان دل خیال مه دلگشا درآمد·چو نه راه بود و نی در عجب از کجا درآمد
2. 2 بت و بت پرست و مؤمن همه در سجود رفتند·چو بدان جمال و خوبی بت خوش لقا درآمد
3. 3 دل آهنم چو آتش چه خوش است در منارش·نه که آینه شود خوش چو در او صفا درآمد
4. 4 به چه نوع شکر گویم که شکرستان شکرم·ز در جفا برون شد ز در وفا درآمد
5. 5 همه جورها وفا شد همه تیرگی صفا شد·صفت بشر فنا شد صفت خدا درآمد
6. 6 همه نقش‌ها برون شد همه بحر آبگون شد·همه کبریا برون شد همه کبریا درآمد
7. 7 همه خانه‌ها که آمد در آن به سوی دریا·چو فزود موج دریا همه خانه‌ها درآمد
8. 8 همه خانه‌ها یکی شد دو مبین به آب بنگر·که جدا نیند اگر چه که جدا جدا درآمد
9. 9 همه کوزه‌ها بیارید همه خنب‌ها بشویید·که رسید آب حیوان و چنین سقا درآمد